Supervisie

Als individu en professional staan we altijd in verbinding met de ander:

actie is reactie. Maar relaties zijn complex, leveren spanningen op.

Een relatie bestaat altijd uit minimaal twee personen en daarom heeft een situatie automatisch meerdere perspectieven. 

​

In supervisie staat het onderzoeken van die perspectieven centraal: Wat zie jij gebeuren? En belangrijker nog: wat wil je zien gebeuren? Welke perceptie zou je kunnen bijstellen om de wereld een beetje mooier te maken, voor jezelf en dus ook voor de ander.

​

Elke verandering kost tijd, een onzekere fase om te verduren. Als je iets anders wilt, moet je iets van jezelf geven. Supervisie vraagt een investering van jou.  Maar het mooie is, je hoeft het niet alleen te doen. Het proces van onderzoeken en verduren wil ik samen met jou doen: Samen in de spiegel kijken, samen het ongemak van een onzekere periode aangaan, samen onderzoeken en vinden. Een mooie passende metafoor is het proces van de rups die een vlinder wordt: investeren, wachten en bloeien.

​

Concreet betekent supervisie dat je (professionele) situaties inbrengt die jou bezig houden als individu en/of als professional en gaan over jou in relatie tot de ander.

 

Supervisie bestaat uit het gesprek met elkaar waarin we de volgende vragen beantwoorden: